Gdy znów do muÂrów klajÂstrem Å›wieÂżym
PrzyÂleÂpiać zaÂcznÄ… obÂwieszÂczeÂnia,
Gdy "do ludÂnoÂÅ›ci", "do żoÅ‚ÂnieÂrzy"
Na alarm czarÂny druk udeÂrzy
I byle drab, i byle szczeÂniak
W odÂwieczÂne kÅ‚amÂstwo ich uwieÂrzy,
Å»e trzeÂba iść i z arÂmat waÂlić,
MorÂdoÂwać, graÂbić, truć i paÂlić;
Gdy zaÂcznÄ… na tyÂsiÄ™czÂnÄ… moÂdłę
OjÂczyÂznÄ™ szarÂpać deÂkliÂnaÂcjÄ…
I Å‚uÂdzić koÂloÂroÂwym goÂdÅ‚em,
I juÂdzić "hiÂstoÂryczÂnÄ… raÂcjÄ…",
O piÄ™Âdzi, chwaÂle i ruÂbieÂży,
O ojÂcach, dziaÂdach i sztanÂdaÂrach,
O boÂhaÂteÂrach i ofiaÂrach;
Gdy wyjÂdzie biÂskup, paÂstor, raÂbin
PoÂbÅ‚oÂgoÂsÅ‚aÂwić twój kaÂraÂbin,
Bo mu sam Pan Bóg szepÂnÄ…Å‚ z nieÂba,
Å»e za ojÂczyÂznÄ™ - bić siÄ™ trzeÂba;
KieÂdy rozÂÅ›cierÂwi siÄ™, rozÂchaÂmi
Wrzask liÂter pierwÂszych stron dzienÂniÂków,
A staÂdo dziÂkich bab - kwiaÂtaÂmi
ObÂrzuÂcać zaÂcznie "żoÅ‚ÂnieÂrzyÂków". -
- O, przyÂjaÂcieÂlu nieÂuczoÂny,
Mój bliźÂni z tej czy inÂnej zieÂmi!
Wiedz, że na trwoÂgÄ™ bijÄ… w dzwoÂny
KróÂle z paÂnaÂmi brzuÂchaÂteÂmi;
Wiedz, że to bujÂda, granÂda zwyÂkÅ‚a,
Gdy ci woÂÅ‚aÂjÄ…: "BroÅ„ na raÂmiÄ™!",
Å»e im gdzieÅ› nafÂta z zieÂmi siÂkÅ‚a
I obÂroÂdziÂÅ‚a doÂlaÂraÂmi;
Å»e coÅ› im w banÂkach nie sztyÂmuÂje,
Å»e gdzieÅ› zwÄ™ÂszyÂli kasy peÅ‚Âne
Lub upaÂtrzyÂÅ‚y tÅ‚uÂste szuÂje
CÅ‚o jaÂkieÅ› grubÂsze na baÂweÅ‚ÂnÄ™.
Rżnij kaÂraÂbiÂnem w bruk uliÂcy!
TwoÂja jest krew, a ich jest nafÂta!
I od stoÂliÂcy do stoÂliÂcy
ZaÂwoÂÅ‚aj broÂniÄ…c swej krwaÂwiÂcy:
"BuÂjać - to my, paÂnoÂwie szlachÂta!"